شرکت فنون آردا سبز - نماینده رسمی آردا فرانسه

FROM TRUE PROFESSIONALS

تصفيه بيولوژيکي

 روش‌هاي تصفيه‌اي كه در آنها جداسازي آلاينده‌ها از طريق فعاليت بيولوژيکي انجام مي‌شود را تصفيه بيولوژيکي مي‌نامند. در واقع هنر تصفيه بيولوژيکي, تبديل مواد به توده ميکروارگانيسم‌ها با فراهم آوردن زمينه رشد اين ميکروارگانيسم‌ها در بيوراکتور مي‌باشد. تصفيه بيولوژيکي را در مرحله اول براي جداسازي مواد آلي قابل تجزيه بيولوژيکي (به صورت كلوئيدي يا محلول) و در مرحله دوم براي جدا ساختن مواد مغذي درون فاضلاب (نيتروژن و فسفر) به كار مي‌برند. در اكثر موارد با كنترل صحيح زيست‌‌محيطي، مي‌توان فاضلاب را تصفيه بيولوژيکي كرد. بنابراين لازم است محيط مناسبي فراهم شود تا اين فرآيند به طور مؤثر عمل كند.

حذف مواد آلي محلول يكي از مهمترين و مشكل‌ترين مراحل تصفيه فاضلاب به شمار مي‌آيد. استفاده از روش‌هاي بيولوژيكي به عنوان مؤثرترين روش براي اين مرحله كاملاً به اثبات رسيده است. بطوري که اگر شرايط لازم براي رشد باكتري‌ها مساعد باشد، اين باکتري‌ها سريعاً با شرايط موجود تطابق يافته و آنزيم‌هاي لازم براي هضم مواد آلي موجود در فاضلاب را ترشح مي‌كنند.

به طور كلي از دو ديدگاه مي‌توان روش‌هاي تصفيه بيولوژيكي فاضلاب‌ها را تقسيم‌بندي نمود. در ديدگاه اول كه مبتني بر تمركز بر روي واكنش‌هاي انجام گرفته در درون بدن ميكروب مي‌باشد فرآيندهاي ميكروبي در تصفيه به دو دسته كلي هوازي و بي‌هوازي تقسيم‌بندي مي‌شوند. البته در اين ميان ميكروب‌هايي نيز وجود دارند كه مي‌توانند هر دو نوع واكنش را در توليد انرژي خود در شرايط محيطي مختلف داشته باشند. به اين نوع خاص ميكروب‌هاي اختياري مي‌گويند. در ديدگاه دوم مي‌توان انواع فرآيندهاي بيولوژيكي انجام گرفته در راكتورهاي بيولوژيكي را بر اساس محل جايگيري باکتري‌ها در محيط به دو دسته رشد معلق و رشد چسبيده تقسيم كرد. در نوع اول يا همان رشد معلق، باكتري‌ها و ميكروب‌هاي مؤثر در تصفيه در محيط راكتور حرکت دارند. حال آنكه در فرآيندهاي رشد چسبيده ميكروب‌ها در محيط راكتور به سطحي چسبيده‌اند و لذا آزادي نوع اول در حركت با سيال را ندارند. نكته مهم در اينجا اين است كه بافت ميكروب‌هاي دو گروه تا حدودي با هم متفاوت است. همچنين شرايط محيط و برخي ويژگي‌هاي راكتورها نيز تفاوتهايي با يكديگر دارند.

در دسته‌بندي نوع اول, بطور جزئي‌تر، باكتري‌ها را از نظر تأمين اكسيژن مي‌توان به چند دسته تقسيم نموده و سيستم‌هاي بيولوژيكي كه شرايط چنين باكتري‌هايي را تأمين مي‌كنند به آن نام خواند:

  1. فرآيندهاي هوازي (ميكروارگانيسم‌ها براي انجام تصفيه و تجزيه بيولوژيکي نياز به اكسيژن محلول دارند. گيرنده نهايي الکترون در اين فرآيند اکسيژن محلول است).
  1. فرآيندهاي بي‌هوازي (ميكروارگانيسم‌ها در عدم حضور اکسيژن تجزيه بيولوژيکي را انجام مي‌دهند. گيرنده نهايي الکترون در اين فرآيند خود ماده آلي است).
  2. فرآيندهاي غيرهوازي (ميكروارگانيسم‌ها از اکسيژن موجود در ترکيبات شيميايي استفاده مي‌کنند؛ گيرنده نهايي الکترون در اين فرآيند ترکيبات معدني اکسيد شده مانند نيتريت، نيترات و سولفات‌ها مي‌باشند).
  3. فرآيندهاي تركيبي (تركيبي از سيستم‌هاي هوازي - بي‌هوازي و يا غيرهوازي مي‌باشند).